Lang geleden, in de tijd van het Romeinse Rijk, leefde een jonge officier uit Cappadocië (het huidige Turkije). Zijn naam was Joris, zoon van een voorname soldaat. Joris stond bekend om zijn moed, zijn trouw en zijn geloof in Christus — iets wat in die tijd gevaarlijk was, want christenen werden nog vervolgd.
De draak bij de stad Silene
Volgens de overlevering kwam Joris op een dag aan bij de stad Silene in Libië. Daar woonde een afschuwelijke draak in een meer buiten de stad. Het monster vergiftigde de lucht en hield de bewoners in zijn greep. Om hem gunstig te stemmen, offerden de inwoners elke dag een schaap. Maar toen het vee op was, eisten de priesters menselijke offers — jonge mannen en vrouwen, geloot onder de stadsbevolking.
Op een dag viel het lot op de dochter van de koning. In tranen bracht hij haar naar het meer. En juist op dat moment kwam Joris langs, te paard, zijn lans in de hand.
Toen de draak uit het water steeg, stormde Joris zonder aarzelen vooruit, maakte het kruisteken, en doorboorde het monster met zijn lans. De prinses bond de draak met haar gordel aan en leidde hem, temidden van de verbijsterde menigte, terug naar de stad. Daar doodde Joris het beest en riep de inwoners op zich te bekeren tot het christelijk geloof. Zo werd de draak het symbool van het kwaad — en Joris, van de moed die het overwint.
Van Romeins officier tot patroonheilige van Amersfoort
Sint Joris werd rond 303 n.Chr. zelf gemarteld en gedood, omdat hij weigerde zijn geloof af te zweren. Zijn naam verspreidde zich door Europa; in de middeleeuwen werd hij de patroon van ridders, soldaten en gilden.
Toen Amersfoort in de 13e eeuw stadsrechten kreeg, koos men Sint Joris als patroonheilige — symbool van geloof, strijdlust en bescherming.
In de Sint-Joriskerk aan de Hof wordt zijn naam nog altijd in ere gehouden.
Betekenis vandaag
Het verhaal van Sint Joris is meer dan een legende. Het is een boodschap:
dat kwaad — in welke vorm ook — overwonnen kan worden door moed, geloof en rechtvaardigheid.
En misschien is dat wel waarom Amersfoort zich zo met hem verbonden voelt.
De stad heeft haar eigen draken doorstaan — oorlog, rampen, verwoesting —
maar telkens weer stond ze op, fier als Joris op zijn paard.